ذهن دانیالی

از روزای قدیم همیشه هرچی مطلب مینوشتم توی وبلاگ شاید نزدیک ١۵ بار اون رو میخوندم تا زمانی که بره توی آرشیو...

نمیدونم چه صیغه ای هستش.

اما جدیدآ از اینکه زیاد بخونمشون خوشم نمیاد.

آخه باعث میشه فکرم همش بره روی اونها و از زمان حال غافل بشم

چون مطالبی که می نویسم خب به گذشته مربوطه

تنها راهی که دیدم میتونم جلوی این کارم رو بگیرم اینه که

پنجره ی وبلاگم رو ببندم و دیگه تا زمانی که یک مطلبه جدید ارسال نکردم

اون رو نگاه نکنم.

البته یکمی مشکل دارم با این کار هم، چون وقتی شروع میکنم به خوندنشون یادم میره که نمیخوام این کار رو زیاد انجام بدم.

میشه یک کار دیگه هم بکنم.اینکه تعداد پست هایی که در صفحه ی اول نشون میده رو کم کنم.همم این هم کارسازه خوبه.

اما دلم نمیاد زود بره تو آرشیوخنده

یکی بیاد منو جمعم کنه...

ولی خداییش خودم با خودم خیلی حال میکنم از خود راضی

نوشته شده در تاريخ شنبه ۱٠ امرداد ۱۳۸۸ توسط دانیال | پيام ها ()