ذهن دانیالی

سیاه.سفید ، کثیف.تمیز ، بی رنگ.رنگی ،‌ کوچکی.بزرگی ، منفی.مثبت ،خنگ.باهوش.

چند وقتیست به این فکر میکنم که چقدر انسان ها خود را برتر میدانند از هر موجود و انسان دیگری.

به این که زیبایی پست خدایا... را کسی درک نکرد زیرا تحت تاثیر سن فرد قرار گرفتند

به این فکر میکنم که با تمام ادعاهایی که به تیز بینی خود داریم همیشه چیزی را از قلم میندازیم

به اینکه خیلی جالب است من خود را برتر از تو میدانم.تو هم خود را از من.

همدیگر را دست کم میگیریم به دلایل مفت!

به اینکه وقتی میگویم آن چیز حداقل خوبی هایی را دارد در جواب میگویند فلان جا را ببین که گ.وه گرفته است...

به اینکه در یک نصف خط چه معنی ها که نخوابیده است.

حرفها زیاد است.قدرت بیان کم.

زندگی ها رنگارنگ است.

تعادل هم چیز خویست.

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه ٢۱ امرداد ۱۳۸۸ توسط دانیال | پيام ها ()