های منم هوی منم

یه روزی یکی

میاد بهت با نیشو کنایه اما نه مستقیم، میفهمونه بهت که

تو خنگی! تو احمقی! تو چپل چپولی!

میای خونه با خودت میگی

هه اینو حالیش نیست داره چی میگه

فک کرده کیه

بزار فلان کنم

بزار فلان چیزو نشونش بدم چند روز دیگه

بزار بهش نشون بدم اون روزی خودش از من بدتر بود

بزار های کنم هوی کنم!


دو روز که میگذره تازه ته دلم حالیم میشه که نه

شاید من اون خنگی که اون میگه نباشم اما های و هوی هم نیستم...

من مثل بقیم با بقیه فرقی ندارم.

زیادن کسایی که مثل من میفهمن

مثل من رفتار میکنن

اما باید تلاش کرد بهترین بود.

ولی یادمم بمونه ، برای خوب بودن و یا بهترین بودن

لازم نیست نفر اول باشم.

______________

حالا یکی بیاد بگه اگه اشتباه حالیم شده

مارو به راه راست و مستقیم و بدون چاله چوله هدایت کنه.

 

/ 4 نظر / 4 بازدید
ارغوان!

این دو تا پستت به هم ربط دارن. برای همین یه جا نظر می دم. آره مهم طی کردن مسیر هست ولی به قول خودت درست رفتنش مهم تره. یعنی تنها طی کردن و رفتن مطرح نیس. و دانیال فیلسوف می شود[نیشخند][چشمک]

رایان

تا به این سن رسیدم نتیجه ای که گرفتم همینه که میخام یه آدم معمولی باشم نه های نه هوی

مرجان

یکی نیس بگه اصن همین اولین و بهترین و کی تاییدش میکنه که حالا ما بخوایم به اون جاها برسیم... آدما اصولا زیبایی رو دوس دارن... همینی که هستیو دوس بدار... خودت راضی باش!