ذهن های متعادل ما

سیاه.سفید ، کثیف.تمیز ، بی رنگ.رنگی ،‌ کوچکی.بزرگی ، منفی.مثبت ،خنگ.باهوش.

چند وقتیست به این فکر میکنم که چقدر انسان ها خود را برتر میدانند از هر موجود و انسان دیگری.

به این که زیبایی پست خدایا... را کسی درک نکرد زیرا تحت تاثیر سن فرد قرار گرفتند

به این فکر میکنم که با تمام ادعاهایی که به تیز بینی خود داریم همیشه چیزی را از قلم میندازیم

به اینکه خیلی جالب است من خود را برتر از تو میدانم.تو هم خود را از من.

همدیگر را دست کم میگیریم به دلایل مفت!

به اینکه وقتی میگویم آن چیز حداقل خوبی هایی را دارد در جواب میگویند فلان جا را ببین که گ.وه گرفته است...

به اینکه در یک نصف خط چه معنی ها که نخوابیده است.

حرفها زیاد است.قدرت بیان کم.

زندگی ها رنگارنگ است.

تعادل هم چیز خویست.

/ 5 نظر / 5 بازدید
کوچولوترین ستاره

برتری نسبت بهم اصلا خوب نیست چون همه انسانن فرقی نمی کنند.زیبایی که خدا داده فقط دنیای اطرافه.البته به نظر بنده[نیشخند]

ارغوان!

قابله تفکره واقعاً.[متفکر] ----- من از صبح سرم شلوغ بوده باید کار تحویل می دادم، تو کجا بیدی؟؟

مرجان

اینقدر مغزم الان ارور میده که اصن نفهمیدم چی شد این پستت... سه بار هم خوندمشا!!! فکر کنم برا پستیه که خودم دادم... هنوز درگیره اونم... :)) ا

مرجان

اما الان که دوباره خوندم... یه جوری فهمیدم انگاری :دی این میشه همون خود شیفتگیه خودمون...! مثه اینه که من به یکی بگم جومونگ دوس ندارم و اون فکر کنه دارم کلاس میذارم و برا ضایع کردنم دس به هر کاری بزنه!‌اونوقته که من فکر میکنم اشتباه از منه و هی میرم جومونگو از اول نگاه میکنم تا اینکه شایدم خودم بیاد ولی بازم ازش متنفرتر میشم... در اینکه هرکی یه جوریه شکی نیس... شخصا عمری در تلاش بودم که ملتو ضایع کنم... شخصا ملتی عمری در تلاش بودن که منو ضایع کن... و همینطور افرادی که میشه به این بشر نسبتشون داد...

آلا

اینم یه حسی مثل آپ پایینیت بهم میده